Bu konuya henüz cevap yazılmadı

[zeynepkrtas]

Herkes, Herkes Kadar




Herkes kendini beğenir.

Hele beğenmeye görsün…

Kendisinin doğru yolda olduğuna inanmayan insanlar çoğunlukla kafayı üşütürler.

Bile bile kimse yanlış yerde bulunmaz, yanlış işler yapmaz.

Herkes kendi yaptığının en doğru olduğuna inanır.

Aklının ucuyla bile olsa doğru işler yapmadığını düşünenler kendilerine tutunabilecekleri bir kılıf bulurlar.

Oysa bazı insanlar doğru yolda olmayabilirler.

Her insan beğenilmeyecek işler yapabilir.

“Hatasız kul olmaz.”

İnsan hata yaparken hata yaptığının bilincinde olabilse sorun yoktur.

Çünkü insanoğlunda vicdan diye bir müessese vardır ki kişi hata yaptığında onu rahat bırakmaz.

Her insan hatasını telafi etmek gibi bir meziyetle mücehhezdir. Her insan yaptığı hatanın farkına vardığı anda hatasını telafi edebilmenin derdine düşer.

Yaptıktan sonra pişmanlık duyulan ve telafisi yapılan hatalar ne halk ne de Hak nezdinde hatadan sayılmaz.

Fakat asıl tehlike hatasının farkında olamamaktır.

Asıl tehlike yapılan hataların doğru olarak algılanmasıdır.

Hata yaparken doğruyu yaptığına inanan insanlar tehlikelidirler. Çünkü onlar diğer insanların da kendileri gibi olmasını isterler.

Yalnız kalmak istemezler.
Yalnızlık onları sıkar.

…

İstisnasız her insan birbiriyle aynı değerdedir.

İstisnasız her insan hatalıdır.

İstisnasız her insan yaptıklarından sorguya çekilecektir.

Her insanın hata yapma hakkı vardır. Ama her insan için hata aynı değerdedir.

Yani…

Bir davranış hizmetçi için ayıpsa, kral için de ayıptır.

Memur için suç olan amir için de suçtur.

Her insan her an hata yapabileceğinin bilincinde olmalıdır.

Her insan yaptığı hatanın bir başkasının mutsuzluğuna vesile olduğunu bilmelidir.

Her insan hata yapmamanın değil hatadan dönebilmenin erdem olduğunu kabullenmelidir.

Hata yapmak insanı değersiz kılmaz.

Hatadan dönmek insanı küçültmez, aksine yüceltir.

…

Uzunca bir süreden beri ülkemizde yapılmakta olan tartışmalara bu eksenden bakmayı denemeliyiz.

“Toplum olmasa biz bir neyiz?” sorusunun cevabına bakmalıyız ilkin.

Toplum olmasa başarılarımızın kıymeti ne kadar olur?

Toplum olmasa kaç kuruş değerimiz vardır?...

Ve sorgulamalarımızın sonucunda şu noktaya varmalıyız:

Toplumun en alt tabakasından en üst tabakasına varıncaya kadar hiç kimse kimseden daha değerli yada daha değersiz değildir.

Kimse eleştiriden müstağni olamaz.

Çünkü toplumda herkes, herkes kadar değerli ve herkes, herkes kadar hata yapmaya meyillidir.



İsmail Yiğit...